خروج از اکوسیستم و پلتفرم

زمان ترک اکوسیستم کی فرا می رسد؟

پیوستن و ماندن در یک اکوسیستم کسب و کار و پلتفرم‌ها تصمیمی مادام العمر نیست. مشارکت کنندگان در پلتفرم ها باید به طور منظم این گزینه را تحلیل کنند و آماده تغییر دادن آن باشند. چندین شاخص وجود دارد که نشان می دهد که آیا زمان خروج از اکوسیستم فرا رسیده است یا نه:

خطر تضعیف برند ناشی از حضور در اکوسیستم

اگر نام تجاری شرکت در معرض خطر باشد،هزینه های بلندمدت از مزایای کوتاه مدت آن بسیار بیشتر می شود. به عنوان مثال، نایک هرگز نتوانست فروش محصولات تقلبی یا خاکستری را در بازار آمازون را محدود کند و از این رو در نوامبر سال دوهزار و نوزده تصمیم گرفت که آن پلتفرم را ترک کند و به جایش بر کار با تعداد کمی از شرکای خرده فروشی خود تمرکز نماید تا بتواند کنترل کامل برند خود را حفظ کند. اگر تصویر منفی یک اکوسیستم بر مشارکت کنندگان آن تأثیر بگذارد، خطرات تضعیف نام تجاری نیز به دنبال آن ظاهر می شود. مثلا در سال دوهزار و هفده گزارشی در وال استریت ژورنال در مورد بی تفاوتی پلتفرم یوتیوب در واکنش و مقابل با تبلیغاتی که محتوای نفرت‌انگیز و توهین‌آمیز داشتند به چاپ رسید و موجب شد چندین شرکت تبلیغاتی از جمله Walmart، PepsiCo و Starbucks، تصمیم بگیرند که این پلتفرم را تحریم کنند و آنها نهایتا پس از اقدامات جدی گوگل برای نظارت بهتر بر محتواها به آن پلتفرم بازگشتند.

تبعیض رقابتی در اکوسیستم و پلتفرم

اگر ارکستراتور نتواند رقابت منصفانه را در داخل اکوسیستم تضمین کند یا حتا اگر به طور سیستماتیک برخی از مشارکت کنندگان را بر دیگران ترجیح دهد، زنگ خطر ترک اکوسیستم به صدا درآمده است. مایکروسافت در اوایل مشارکت با سامسونگ و اچ تی سی، از آنها حمایت می کرد اما به تدریج آن را کاهش داد و به ارایه پیشنهادات تبعیض آمیز به دیگر شرکت ها روی آورد که نهایتا به دعوایی حقوقی انجامید که به خروح آن دو شرکت از مشارکت با مایکروسافت منجر گردید.

از بین رفتن اعتماد در اکوسیستم و پلتفرم

اکوسیستم های تجاری بر اساس اعتماد متقابل ساخته شده اند و نبود و فرسایش آن از عوامل اصلی شکست اکوسیستم است. نقض اعتماد درک شده می تواند مشارکت کنندگان را وادار کند تا اکوسیستم را ترک کنند. فرسایش تدریجی اعتماد نیز باید به عنوان یک علامت هشدار دهنده در نظر گرفته شود به ویژه اگر ارکسترایتور از قدرت خود سوء استفاده و ادعا کند که سهم نامتناسبی از ارزش ایجاد شده توسط اکوسیستم را در اختبار تدارد. در نبود اعتماد روابط و فرهنگ داخل اکوسیستم سمی می شود و مشارکت‌کنندگان و در چنین زمانی باید گزینه ترک پلتفرم را در نظر بگیرند.

زمانی که اکوسیستم و پلتفرم بهتری به وجود آید

مشارکت کنندگان ماهر همیشه به دنبال جایگزین های بهتری برای اکوسیستم موجود هستند. ممکن است برندگان جدید – اکوسیستم هایی با استراتژی بهتر، حکمرانی موثر تر یا تناسب استراتژیک منطقی تر – ظهور کنند. ساختن اکوسیستم برای خود هم شاید گزینه جذابی باشد.
با این حال نباید برای خروج از اکوسیستم عجله کرد یا تصمیم ناپخته ای گرفت شریک بودن در یک اکوسیستم تجاری به معنای حمایت از یکدیگر، مبارزه مشترکانه و پیروزی های جمعی است. به دلیل خطای دید و انحرافات شناختی ادراکی ممکن است چمن در طرف دیگر حصار سبزتر به نظر برسد پس باید تصمیم خروج از اکوسیستم را هم مشابه با تصمیم به ورود به آن با فراهم آوری اطلاعات و تحلیل های قوی اتخاذ نماییم.

 

استفاده از مطالب فوق تنها با ذکر منبع مجاز است

جهت دریافت اطلاعات بیشتر یا مشاوره طرح ریزی اکوسیستم یا پلتفرم با ایمیل hossein.nourian@gmail.com تماس حاصل فرمایید.

 

این مطالب را هم ملاحظه نمایید

 

شیوه مدیریت بر پلتفرم ها

 

چرخه حیات پلتفرم های کسب و کار

 

 

مطالب مرتبط